Αν ο Γρηγόρης Αυξεντίου επέλεγε τον εύκολο δρόμο, θα είχε ζήσει. Όμως, κάποια ιδανικά αξίζουν περισσότερο από την ίδια τη ζωή. Στο κρησφύγετο του Μαχαιρά, ο Αυξεντίου διάλεξε να μην παραδοθεί και να γράψει ιστορία, γνωρίζοντας πως δεν θα ζήσει για να δει το αποτέλεσμα του αγώνα του.
Η μορφή του Αυξεντίου δεν ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει σε κάθε εποχή που απαιτεί αγώνες, σε κάθε νέα γενιά που καλείται να διαλέξει ανάμεσα στην παραίτηση και τη διεκδίκηση.
Η σύσσωμη και δυναμική παρουσία των νέων της ΝΕΔΗΣΥ στον Μαχαιρά αποδεικνύει πως η νέα γενιά δεν ξεχνά, δεν λιγοψυχά και δεν σταματά να αγωνίζεται.
Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται για να μείνουν αθάνατοι. Ένας από αυτούς είναι και ο Γρηγόρης Αυξεντίου.
